ورود برند BYD به بازار ایران، در بهمنماه با استقبال قابلتوجهی همراه شد. خودروی Qin Plus بهعنوان یکی از سدانهای هیبریدی اقتصادی این برند، ابتدا با قیمت قطعی حدود ۳.۳ میلیارد تومان به فروش رسید؛ قیمتی که خریداران اولیه، با وجود بالا بودن، آن را پذیرفتند و ثبتنام خود را نهایی کردند.
اما کمی بعد، همزمان با عرضه این خودرو از مسیر سامانه فروش اتونوین و توسط واردکنندگان دیگر، نخستین نشانههای ابهام قیمتی ظاهر شد. در اطلاعیههای اولیه، «قیمت قطعی در مبادی ورودی» بهعنوان قیمت نهایی برای مصرفکننده اعلام شد و حتی فرآیند قرعهکشی و دعوت به واریز وجه نیز بر همین اساس انجام گرفت. چند هفته بعد، ورق برگشت.
در اصلاحیه رسمی منتشرشده در سایت اتونوین، قیمت پایه BYD Qin Plus به ۲ میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان کاهش یافت؛ عددی که بهعنوان قیمت تمامشده خودرو اعلام شد و زمان تحویل آن ۶۰ روز کاری پس از ورود به کشور عنوان گردید. این اصلاح قیمت، عملاً فاصلهای چندصد میلیونی میان خریداران اولیه و قیمت رسمی جدید ایجاد کرد. با این حال، ماجرا به همینجا ختم نشد.
برندگان قرعهکشی فروش، در مرحله بعد با قیمتی متفاوت روبهرو شدند: ۳ میلیارد و ۷۵۰ میلیون تومان بهعنوان قیمت پایه یا قیمت قطعی در مبادی ورودی؛ آن هم بدون احتساب هزینههای جانبی مانند دیون دولتی، بیمه و شمارهگذاری. به این ترتیب، قیمت نهایی پرداختی برای برخی خریداران حتی از نمونههای واردشده توسط دیگر شرکتها نیز بالاتر رفت، در حالی که زمان تحویل آنها نیز طولانیتر اعلام شد.
طبق گزارشها به نقل از رسانه خودرو دیلی، بخشی از خریداران اولیه برای تکمیل فرآیند ثبتنام، با درخواست پرداخت مبالغ اضافی مواجه شدهاند؛ مبالغی که در برخی موارد، اختلافی تا حدود یک میلیارد تومان نسبت به قیمتهای اعلامی جدید ایجاد کرده است. نکته نگرانکنندهتر، نبود پاسخ شفاف و یکپارچه از سوی متولیان فروش در قبال این اختلافات قیمتی است.
در نهایت، آنچه از این پرونده باقی مانده، چند قیمت برای یک خودرو یکسان، تغییر مداوم مبنای قیمتگذاری و احساس بیاعتمادی در میان خریدارانی است که زودتر از دیگران وارد فرآیند خرید شدهاند.
سؤالی که اکنون در بازار خودرو مطرح میشود این است:
آیا مقصر اصلی، واردکننده است؟ سامانه فروش؟ یا ساختار ناپایدار قیمتگذاری خودروهای وارداتی؟
پرسشی که پاسخ شفاف آن، میتواند تعیینکننده آینده اعتماد مشتریان به موج جدید واردات باشد.
